Nimet Şımarıklığı - M.Talât UZUNYAYLALI | Milli Vicdanın İlimle Hicreti
  • YAZARLAR
  • Emrullah ÖNALAN
  • Mehmet Zeki İŞCAN
  • Cevat GERNİ
  • Hasan SAĞINDIK
  • Seyfullah TÜRKSOY
  • Menderes ALPKUTLU
  • Lütfü ŞEHSUVAROĞLU
  • Turan GÜVEN
  • M. Hanefi PALABIYIK
  • Kemal Polat
  • İrfan SÖNMEZ
  • Mustafa AKIN
  • Hacı GÜRHAN
  • Hafize ŞAHİNER
  • Fatma Sönmez
  • Ahmet ÜNAL
  • İrfan SEVİNÇ
  • Şahabettin YILDIZ
  • Oğuzhan ÖLMEZ
  • Ahmet Coşkun DÜNDAR
  • Muharrem BİTİREN
  • Mehmet SAĞLAM
  • Mete ÖZDİKİCİ
  • Ahmet ÖZTÜRK
  • Ufuk ÜNAL
  • B.BARIŞ KERİMOĞLU
  • M.Çağdaş ÇAYIR
  • Ahmet İZZETGİL
  • ERHAN HAŞLAK
  • Veysel AŞKIN
  • Suat UNGAN
  • Hayrullah DEMİR
  • Cemil İLBAŞ
  • Tahsin BULUT
  • Coskun KÖKEL
  • Bülent KARAKELLE
  • Senar BAŞAK
  • Küşat TAŞKIN
  • Ali YENER
  • Orhan ARSLAN
  • Hakkı DURU
  • Hüseyin AKDOĞAN
  • Osman Kenan AKSOY
  • Hayrettin NEŞELİ
  • Kerim Alperen İBİŞ
  • R.Alparslan TOMBUL
  • Mehmet DOĞAN
  • Ali ARASOĞLU
  • Manaf BAGİRZADE
  • Zülfikar ÖZKAN
  • Veysi ERKEN
  • Abdulnasir KIMIŞOĞLU
  • Ömer YÜCE
  • Cengiz Yavilioğlu
  • Kemal YAVUZ
  • M.Lütfü YILDIZ
  • Orhan İBİŞOĞLU
  • Mehmet OKKALI
  • İsmet TAŞ
  • İsmail GÜVENÇ
  • M.Alperen ÇÜÇEN
  • Orhan KAVUNCU
  • Mustafa Toygar
  • Mete GÜNDOĞAN
  • Sadi SOMUNCUOĞLU
  • Ertugrul ASİLTÜRK
  • Yunus EKŞİ
  • Muhammet Esat KESKİN
  • Yücel OĞURLU
  • Aynur URALER
  • Hasan Gökhan Kotan
  • Mehmet Akif OKUR
  • Bozkurt Yaşar ÖZTÜRK
  • Mahmut Celal ÖZMEN
  • Fazlı POLAT
  • Mustafa İLBAŞ
  • Serkan AKIN
  • Musa IŞIN
  • Gündüz GÜNEŞ
  • Enver Alper GÜVEL
  • Necdet TOPCU
  • Onur ERSANÇMIŞ
  • Mehmet Bozdemir
  • Fahri Akmansoy
  • M. İkbal Bakırcı
  • M.Talât UZUNYAYLALI
  • Rubil GÖKDEMİR
  • Zeki ŞAHİN
  • Özkan ÖZKAYA
  • Dr. Muhsin YILMAZÇOBAN
  • İparhan UYGUR
  • Sami ŞENER
  • Hakkı ÖZNUR
  • Mehmet MUTLUOĞLU
  • Nurettin KALDIRIMCI
  • MİLLİ VİCDAN
  • KONUK MAKALELERİ
    NIMET ŞIMARIKLIĞI
    Yazar: M.Talât UZUNYAYLALI
    “Andolsun, Sebe kavmi için oturduğu yerlerde büyük bir ibret vardır. Biri sağda, diğeri solda iki bahçeleri (vahalar) vardı. (Onlara dedik:) Rabbinizin rızkından yiyin ve O’na şükredin. İşte güzel bir memleket ve çok bağışlayan bir Rab!” (Sebe 15)
    millivicdan.org -
    Sebe suresinin devam eden dört ayeti ise şöyledir:

    “Onlar (nimete) yüz çevirdiler. Üzerlerine Arim selini gönderdik ve iki bahçeyi acımsı, buruk yemişli ılgın ve biraz da sidir (Arabistan kirazı) bulunan bahçeye çevirdik.
    (Nimetlere) Nankörlük ettiklerinden onları cezalandırdık; Biz, nankörleri cezalandırırız.
    Onların yurtları ile feyizlendirip mübarek kıldığımız şehirler arasında biri diğerinden görülebilen yerleşim yerleri meydana getirdik; bunlar arasında yürümeyi konaklara ayırdık; geceleri ve gündüzleri güven içinde gezip dolaşın, dedik.
    Onlar ise, ‘Ey Rabbimiz! Yolculuğumuzun konaklarını uzaklaştır,’ dediler. Böylece (nimetlere) nankörlük ettiler. Biz de (şükürsüzlüklerinden) onları parçalayıp dağıttık ve sonrakilere ibretlik kıssa kıldık. Bu kıssada, çok şükreden, çok sabreden kimseler için öğüt ve ibret vardır.” (Sebe, 16-19)

    Sebe, Yemen’de büyük bir şehrin ismi olarak kabul edilmektedir. Sebe şehri Hazreti Süleyman (as) tarafından fethedilmiştir. Sebe’liler, kendilerine ilahî mesaj iletilmiş olmasına karşın, sahip oldukları, birbirine yakın, ulaşımı kolay ve güvenli şehirler, bereketli tarım arazileri ve bol meyveli vahalarla elde ettikleri refah seviyesiyle şımarmışlardı.

    Çağımızın ‘nimetle şımaran’ gelişmiş toplumları gibi, Sebe’liler de, Hak dinden uzaklaşmış, nefislerine uyup hayatlarını keyiflerince yaşamaya koyulmuşlardı. İzaha muhtaç bir sosyoloji ve psikolojidir ki, maddi imkânlar arttıkça, insanlarda nankörlük artmakta, Allah’a ve O’nun Hak dinine karşı körlük koyulaşmaktadır.

    Sebe’liler de, nimet sarhoşu şımarık kimseler gibi, uçurumun kenarına gelip dayanmışlardı. Sebe şehri yakınlarında, kraliçeleri Belkıs ya da kralları Himyer tarafından yaptırılan bir baraj vardı. Bu barajın patlaması sonucu ortaya çıkan ve Kuran’ın ‘Arim Seli’ ismiyle andığı ‘azap seli’, modern fakat ‘şükürsüz Sebe’nin ve onun etrafındaki cennet örneği vahaların sonunu getirdi.

    Sonuç: Kuran ayetlerinden, Sebe’lilerin, nimetlere şükretmek yerine, nankörlük ettiklerini; refah içinde yaşadıkları halde, nimetlerin sahibi Allah’ı hakkıyla takdir edemediklerini; üstüne üstlük, bir de Allah’a karşı, bencilce, çeşitli talepler ileri sürdüklerini görüyoruz. Bu bize, nimet azgını, nimet şımarığı her toplumun, farkında olunsun olunmasın, nifak ve küfür toplumu özelliği kazandığını örnekleyerek, bu noktayı elde eden refah toplumunun zevalini de kendi eliyle hazırladığını ihtar etmektedir.

    O gün, barajı görüp Allah’ı görmeyenler, bugün de sebeplerden ötesini görmüyor ve kabul etmek istemiyorlar. Oysa hayat, hayat sahibinindir; hayatta olup biten her şeyin ‘sebeb-i hakikisi’ Allah’tan başkası değildir.